Buitenspel

Nog even over de gemeenteraadsverkiezingen hè. Stelt u zich eens voor dat pak 'm beet Henk Krol samen met de andere splinterpartijen een coalitie zou vormen en daarmee de twee grootste partijen van het land buitenspel zou zetten. Wat was er dan gebeurd? Een volksopstand is wellicht wat al te fictief, maar er zou toch op z'n minst sprake zijn van milde tot ruime verontwaardiging. Dat is dus precies wat er in Ermelo is gebeurd. Althans: een dergelijke coalitievorming. Want de verontwaardiging bleef grotendeels uit.

Al twee dagen na de verkiezingen kondigden Progressief Ermelo, BurgerBelangen Ermelo, SGP en VVD aan met elkaar in zee te willen. Daarmee zetten ze de twee grootste partijen, CDA en ChristenUnie, aan de kant. Op zichzelf niet uniek; in Rotterdam dreigt de grootste partij aldaar, Leefbaar Rotterdam, buiten het college gehouden te worden. Daar klonk overigens wel luid protest. En er is nog een verschil: een aantal Rotterdamse partijen had vooraf al laten weten niet met Leefbaar te willen samenwerken. Wat je daar verder ook van vindt; wel heldere taal. In Ermelo werd niemand expliciet uitgesloten. Al kon je, als je goed had opgelet, bij het laatste verkiezingsdebat wel voorspellen hoe de hazen zouden lopen. Daar moet je dan wel een halve Ferry Mingele voor zijn; de gemiddelde stemmer zal zich er niet zo diep ingestort hebben.

Nu had het CDA deze gang van zaken helemaal aan zichzelf te danken, klonk het. Hadden ze maar niet zo star en ouderwets moeten regeren. Kan zijn, maar de kiezer zag dat blijkbaar toch anders; het CDA verloor weliswaar, maar bleef de grootste. Daarnaast won CU een zetel en werd daarmee de derde partij van de gemeente. Bij elkaar opgeteld bijna 40 procent van de stemmen die hiermee genegeerd werden. Al gaf lijsttrekker van BurgerBelangen Bert van der Knaap er deze draai aan: ,,Wij hebben samen wel bijna 60 procent van de stemmen.'' Ja, zo lust ik er nog wel een paar. Laten we zeggen dat deze combinatie op voorhand zelfs door Ferry Mingele maar moeilijk voorspeld had kunnen worden en ook niet de meest logische eenheid vormt; ten opzichte van Progressief Ermelo is de SGP toch een tikkie minder, nou ja, progressief.

Dus: ondemocratisch, kiezersbedrog! Toch? Nou, dat ook weer niet. Officieel hoeft de grootste partij niet per se de voortrekker te zijn in de coalitiebesprekingen, en is elke meerderheid rechtmatig. Of het recht doet aan de verkiezingsuitslag is een tweede. Ondertussen zijn de eerste scheurtjes zichtbaar: Mariëlle Kuijpers van BBE kon zich niet vinden in de gang van zaken en besloot haar raadszetel op te geven. En dan moet het regeren dus nog beginnen. Saillant detail: drie van de vier partijen hebben daar geen enkele ervaring mee. Vanaf morgen wel. Het worden vier spannende jaren.

Martijn Muijs.