Buurtapp

Een paar columns geleden schreef ik over het perkje vlak achter mijn huis, dat door de gemeente in het kader van de 'herstructurering van de groenvoorziening' zou worden eh... geherstructureerd dus. Dat bleek bij nadere beschouwing te bestaan uit het bulldozeren van het stukje grond, waarna er weinig groens meer werd vernomen, of het moet het opkomende onkruid zijn geweest.

Ziehier het wonder dat geschiedde, daags na het verschijnen van de column: nog geen 24 uur later was het perkje voorzien van nieuwe beplanting. Daaruit kunnen twee conclusies worden getrokken: 1. Hier was sprake van volslagen toeval of 2. Hier liet zich de macht van de media gelden. Omdat men nooit te klein over zichzelf moet denken ga ik voor het gemak even uit van dat laatste.

Nu ik toch de aandacht heb, zou ik graag twee andere punten willen inbrengen: 1. Waar blijft die beloofde viskraam bij het winkelcentrum Drielanden? – ik heb wel eens zin in een visje, en 2. Kan iemand het onzalige idee terugdraaien dat auto's zijn toegestaan op de vernieuwde strandboulevard? – het is wachten op ongelukken. Alvast bedankt.

Natuurlijk had ik mijn lokale zorgen ook strikt lokaal kunnen houden; voor mezelf dus, of hooguit delen met directbetrokkenen. In de buurtWhatsApp bijvoorbeeld, want die blijkt te bestaan. Wist ik ook niet – ik dacht altijd dat die bordjes aan het begin van de straat er hingen voor de sier. Om eventuele halfzachte dieven op andere gedachten te brengen.

Zoals die bordjes met daarop een vervaarlijk grommende hond en daarbij de tekst 'hier waak ik!' terwijl binnenshuis hooguit cavia's worden gehouden. Het bestaan van de buurtWhatsApp werd bevestigd door een folder in de bus, waarop een uitnodiging stond om deel te nemen plus een link naar de appstore en een code die je moest intikken om je aan te melden. Waarom we pas na zoveel jaar werden uitgenodigd was me een raadsel, net als de noodzaak om deel te nemen trouwens. We hadden al jaren zonder gekund, en in de zeldzame gevallen dat je voor onraad gewaarschuwd moet worden lig je meestal te slapen – met de telefoon uit dus.

Maar de allerbelangrijkste reden om me afzijdig te houden van de buurtapp vond ik onderaan de folder, in een P.S. 'Al meer dan 2100 berichten gedeeld!'

Zoiets begint onschuldig natuurlijk, met de vraag of iemand weet waar Bikkel is, hij had om 6 uur thuis moeten zijn voor het eten, wat al snel ontaardt in een stroom zinloze berichten, variërend van 'hebben jullie ook zo'n zin in de buurt-BBQ, nog maar 120 nachtjes slapen' tot foto's met onderschriften als 'Piet en ik zitten heerlijk in het zonnetje echt genietteNNN!' enzovoorts enzoverder. Nee, dank u.

Bovendien ga ik binnenkort verhuizen. Waarschijnlijk had de bezorger van de folder het bordje 'verkocht' op de gevel over het hoofd gezien – ongetwijfeld te druk met appen.

Martijn Muijs.