• Rene Leget

Huiseigenaren bepalen toekomst: toppark of woonwijk

HARDERWIJK Eigenaren van vakantie- en bungalowparken in Harderwijk en Hierden zijn er al uit, maar de bewoners zélf - en dan met name huiseigenaren - nog niet: ze zijn het lang niet allemaal eens welke kant het op moet met de parken. Veel van hen willen het liefst de bestemming 'wonen' op hun recreatiewoning, zodat ze hun woning niet alleen permanent mogen bewonen, maar bovendien later kunnen verkopen tegen een veel hogere prijs dan nu.

Harry Schipper

Dat zijn bevindingen van de tussentijdse evaluatie van het plan van de gemeente Harderwijk om van de overwegend sterk verouderde - en daardoor voor moderne toeristen onaantrekkelijke - vakantieparken binnen de gemeentegrenzen weer topvakantieparken te maken à la Centre Parcs, Roompot of Landal Green Parks. En om - als dat niet mogelijk is omdat park- en/of huisjeseigenaren dat niet willen - er dan maar een andere bestemming aan te geven. Zoals 'wonen'.

TOERISTISCH TOPPRODUCT De publieke tribune was donderdagavond vol toen de commissie Beleid Algemeen de strategienota Vitale Vakantieparken besprak. Gevuld met vooral eigenaren van recreatiewoningen op de parken Slenkenhorst en Het Verscholen Dorp. Velen van hen zijn er niet helemaal gerust op dat de behulpzame gemeente, in haar poging om van de parken weer een toeristisch topproduct te maken, daarbij ook de wensen van de huidige bewoners goed in de gaten houdt.

Behalve Harderwijk zijn ook de andere gemeenten op de Noord-Veluwe (Elburg, Ede, Heerde, Oldebroek, Ermelo en Putten) bezig om met het programma Vitale Vakantieparken de verblijfsrecreatie in hun gemeenten een positieve draai te geven. Wat hen betreft moet de Veluwe het beste aanbod aan vakantieparken in héél Nederland bieden. Meer en beter dan bijvoorbeeld de Noordzeekust, de Zeeuwse eilanden of de Friese meren.

Maar de praktijk is helaas anders. In de afgelopen decennia zijn de campings met tenten en caravans al grotendeels veranderd in parken met eerst houten en later stenen bungalows. Aanvankelijk nog voor toeristen, maar gaandeweg werden de huisjes gehuurd door arbeidsmigranten, vooral uit Polen, en mensen die bijvoorbeeld na een echtscheiding opeens zonder woonruimte kwamen te zitten. Deze parken ogen in tal van opzichten oubollig en sommigen zijn door uitgebleven onderhoud ronduit verpauperd.

PERMANENT Op enkele andere parken, waaronder Slenkenhorst, werden zulke grote en dure bungalows gebouwd, met zoveel grond eromheen, dat kopers ze niet kochten als recreatiewoning, maar als hun echte woning. Ze gingen er permanent, het hele jaar rond, in wonen. Dat mocht destijds niet van de overheid, maar de huiseigenaren hielden vol van wel.

Toeristen die langer op de Veluwe wilden verblijven - en dus meer vakantiegeld te besteden hadden - moesten daardoor uitwijken naar verder gelegen parken, waar ze nog wel met tent, caravan of camper konden staan of een huisje konden huren.

Voor de Noord-Veluwse gemeenten tijd om te onderzoeken welke toekomstvisie de parkeigenaren en hun bewoners zelf hadden. In Harderwijk bezochten projectleider Nienke van Keimpema en wethouder Jeroen de Jong alle negen Harderwijkse parken. Vijf ervan willen graag transformeren naar woonparken, waar dus de woningen voortaan ook wettelijk permanent bewoond mogen worden.

GELUIDSSCHERM Experts vanuit de vakantieparken, een oud-raadslid en ambtenaren werken samen in een expertisegroep om te onderzoeken of dit wel kan. Aan 'echte' woningen stelt de overheid namelijk veel zwaardere eisen dan aan een recreatiewoning. Zo zorgt alleen al de nabijheid van de autosnelweg A28 voor hoofdbrekens, omdat het verkeerslawaai wettelijke grenzen overschrijdt. Een geluidsscherm moet al gauw een meter of zeven hoog zijn om genoeg lawaai tegen te houden. Maar zo'n groot scherm kost vele miljoenen. Teveel voor de parkbewoners. Maar de gemeente wil ook niet dat de Harderwijkse burgers voor die kosten moeten opdraaien. De nieuwe Omgevingswet, die pas over een jaar of wat in werking treedt, bepaalt dat straks de gemeenteraad mag zeggen hoeveel (verkeers)lawaai in een woonwijk acceptabel is.

Een andere mogelijkheid, die veel minder geld kost, is om de gevels van veel recreatiewoningen beter te isoleren om zo lawaai tegen te houden. Dat alles biedt kansen en houvast voor de vele tientallen parkbewoners die ook graag gezien willen worden als 'echte' Harderwijkse burgers. Maar tegelijk ligt het gevaar op de loer van onenigheid, zelfs binnen de VVE's (verenigingen van eigenaren): de ene groep wil het graag houden zoals het is, lekker rustig en zonder gedoe. Hen ontbreekt het soms ook aan geld om hun woning aan te passen. Anderen willen juist haast met die nieuwe woonbestemming, die de gemiddelde prijs voor hun recreatiewoning al gauw vijftig- tot zestigduizend euro doet toenemen.