Benen achter glas

Het vervelende met echte vrouwendingen is dat je er (als man) nooit echt achter komt waarom ze sommige dingen doen. Een paar jaar geleden zat ik op een warme middag met een nieuwe vriendin in mijn auto. Drie minuten, nadat we bij Kootwijk de A1 opgereden waren, zette ze zorgvuldig haar voeten op het dashboard, waardoor haar knieën recht naar boven wezen en haar jurkje omlaag zakte.

Eerlijk gezegd leidde het mijn aandacht een ietsiepietsie af van het verkeer en ik vroeg haar waarom ze dat deed. "Week-nie" zei ze, "is gewoon relaxed toch?" Ja, en toch ook weer niet, dacht ik ongemakkelijk. Nou ja, het werd een onvergetelijke middag, al bereikten wij onze bestemming toch een half uurtje later dan gepland.

Afgelopen zaterdag was het een stralende dag en opeens zag ik ze weer op de snelweg: vrouwen, zo tussen de 30 en 40, die enigszins verveeld met blote, opgetrokken benen op de bijrijdersplaats zitten. Net als bij de rokjesdag gebeurt dat vrij plotseling en onvoorspelbaar. En, anders dan bij mijn toenmalige vriendin, zijn het altijd dames die met hun kinderen en hun man / vriend / homie in een bovenmodale auto op stap zijn.

Niet bepaald een setting, die naar avontuur ruikt. Het zal dus echt wel om het relaxte gevoel gaan, wat ik me overigens maar moeilijk voor kan stellen.

Hoe relaxed kan het zijn, als je stoel te ver naar voren moet en je onderrug op de zitting rust? Mannen doen dat niet. Ooit zag ik één keer een man zo zitten, terwijl zijn vrouw / vriendin / homie aan het stuur zat. Dat was een nerdie ICT type, die nogal krampachtig met zijn laptop bezig was in een daarvoor véél te kleine Polo. Die telt dus niet mee!

De afgelopen twee jaar verschenen in zo ongeveer àlle damesbladen artikelen over de gevaren van benen op het dashboard. In alle gevallen ging het om een Amerikaanse vrouw, die haar sexegenoten waarschuwt.

Bij een aanrijding is het (vanwege die relaxedheid natuurlijk) onmogelijk om tijdig je benen weer in de normale positie te krijgen en de airbag doet in zo'n geval nare dingen met je onderlijf. Geen overbodige waarschuwing gezien de zeer ernstige verwondingen met blijvende schade bij de Amerikaanse!

Zaterdag zag ik dat Nederlandse (misschien ook wel Harderwijkse) vrouwen nog niet van de risico's overtuigd zijn. Is de behoefte aan relaxedheid dan zo sterk? Is de druk van gezin, werk en sociale verplichtingen zo heftig?

Is jullie intieme leven zo verpieterd, dat je vriend / man / homie volkomen ongevoelig is voor je pikanterie op de snelweg? Is dat soms de reden dat jullie mij je benen laten zien? Ik weet het niet.

Vrouwen zijn soms onbegrijpelijk enneh…… Ik bereid me alvast voor op veel hatemail #benenachterglas.

Goudgraver.