Dansers

Het jaar 2019 zal de Nederlandse geschiedenisboeken ingaan als het grote kanteljaar. Ik word behoorlijk ongemakkelijk van de immense stapel zomernieuws over klimaatverandering, energie-omwenteling en stikstof-uitstoot. We weten al minstens dertig jaar dat er nieuw beleid nodig is, maar dit jaar is dat eindelijk op de politieke agenda gekomen. Dat betekent trouwens niet, dat het nu snel zal gaan. Zo werkt het nou eenmaal niet. Nog ongemakkelijker wordt het als je hoort dat wij, consumenten, geacht worden uit ons zelf de nodige veranderingen in gang te zetten. Geen rundvlees meer eten, niet meer vliegen, minder douchen, CO2 compenseren en meer van die dingen.

Onzin natuurlijk. Mensen veranderen hun gedrag alleen als ze daar door overheden toe gedwongen worden. Wij consumenten, wij zijn dansers! We houden van muziek; we dansen zo graag, dat politici de muziek niet durven te veranderen die bedrijven ons laten horen! Veertig procent van alle mensen die dit jaar een nieuwe auto kochten, stak de kop in het zand en koos voor een SUV met hoge uitstoot. Dat danst fantastisch! Tot 2030 hoeven we immers niet per se elektrisch? Ik geloof dus niet zo in vrijwilligheid. Komende zaterdag organiseert Veluwe Duurzaam in Harderwijk de world cleanup day. Ze willen dat wij met ons allen de stad verlossen van zwerfvuil. Vind ik geen leuk muziekje. Ga ik niet op dansen en ik ben niet de enige: tot nu toe zijn er nul aanmeldingen! Eenmalige acties hebben niets met duurzaamheid te maken. Een schone stad is een verantwoordelijkheid van de gemeente. Daar betalen wij belasting voor!

Bij een schone stad moest ik ook weer denken aan het tomeloze getreuzel van de gemeente met de reductie van restafval. Drie jaar geleden werd afgesproken dat we de hoeveelheid restafval in 2020 gehalveerd zouden hebben. Daarvoor werden nieuwe ondergrondse containers geplaatst en pasjes verstrekt aan de bewoners, zodat er een financiële prikkel kon komen om dat doel te halen. Leek niet echt ingewikkeld en toch is daar niets meer over vernomen.

Heb ik even voor u nagezocht. In april is daar nog een commissievergadering aan gewijd. Onder leiding van een paar adviseurs van HasKoning gingen de commissieleden -je gelooft het haast niet- in groepjes uiteen om alle mogelijkheden en wenselijkheden te bespreken. In een lusteloos sfeertje kwamen er een paar gezapige ideetjes op flapovers te staan. Niemand leek zich van enige urgentie bewust. Dat belooft nog wat als we het over veel lastiger problemen gaan hebben, zoals bijvoorbeeld gasloos wonen.

Ondertussen blijven wij -burgers van Harderwijk- gewoon lekker dansen. We dansen op het liedje met de gelukzalige titel "alles blijft precies zoals het was". Daarmee blijven we in Harderwijk hopeloos ver achter bij de rest van Nederland.

Goudgraver.