Rooie Kop

Vijf jaar geleden stonden we met zijn allen te kijken naar de plaatsing van het Hanzebaken op het strandeiland. Kunstenares Marte Röling was er zelf bij en er werden mooie woorden gesproken, bedoeld voor de eeuwigheid. Iedereen was onder de indruk van het liefst 14 meter hoge kunstwerk.

"Een landmark" werd het genoemd, een oriëntatiepunt voor zowel mensen op de wal als op het water. Ook toen al was dat laatste natuurlijk slecht klinkende onzin! De echte vuurtoren van Harderwijk werd niet voor niets al in 1947 buiten werking gesteld.

Twee jaar geleden liet ik me als nieuwe columnist in slaap sussen door een geruststellende verbeelding van het Waterfront. Toen was er nog geen sprake van een nieuwe "De Vuurtoren" en op het tekeningetje stonden middeleeuws aandoende torentjes, die later verder uitgewerkt zouden worden. Pas nu keek ik eindelijk naar het ontwerp en het wordt beslist een fraai, modern en aansprekend gebouw. Jammer van die rooie kop er bovenop. Daarmee wordt het gebouw een lachwekkende kermis of op zijn minst een vervreemdend kunstwerk. Een paar oudere dames met een vroeg-feministisch verleden gingen nog veel verder. Zij hadden het al over een fallussymbool en toen ik hun vertelde dat het gevalletje 's nachts gaat gloeien, werden ze nog veel bozer. "Harderwijk moet niet meewerken aan de toenemende erotisering van de samenleving", vonden ze eensgezind.

Bij het bereiken van het hoogste punt sprak wethouder van der Wal mooie woorden, bedoeld voor de eeuwigheid. "We schrijven vandaag geschiedenis met een nieuw hoogste woongebouw, een vuurtoren die iedereen welkom heet. Het gebouw is in de wijde omtrek zichtbaar, als een baken, een landmark." De rechtvaardiging van de Vuurtoren vindt de wethouder ook lastig, zo te horen. Het is moeilijk te verdedigen dat een gebouw mensen welkom zou heten? Dat doen gebouwen nou eenmaal niet en gezien de prijzen van de appartementen (tot 1,2 mln) zullen de meeste Harderwijkers zich ook niet erg welkom voelen daar op de kop van het Noordereiland.

Het bestuurderstaaltje is in vijf jaar dus niet veranderd, de opvatting over landmarks wel: de Vischpoort en het Hanzebaken verschrompelen tot onaanzienlijke historische details naast de immense Vuurtoren. Harderwijk heeft eindelijk een riante plek voor veelverdieners en dat is belangrijk uit het oogpunt van citymarketing. Ik weet niet wat de glow in the dark gaat doen met de buren van de vuurtoren? Raken de orca's van slag door de nachtelijke verkleuringen? Gaan ze nog vaker klaaglijk loeien en blijven de bewoners van de Vuurtoren dat dan heel schattig vinden, of eisen ze hun nachtrust op, desnoods ten koste van het Dolfinarium? Daar gaan we binnenkort achter komen. Een gebouw met de proporties van de Vuurtoren schreeuwt wel om een echte volksnaam. Wie gaat die verzinnen?

Goudgraver.