• Hesster van der Graaff stopt eind deze week als huwelijksambtenaar in Harderwijk.

    Mieneke Braakman

'Huwelijksceremonies zijn veranderd'

HARDERWIJK Huwelijken voorbereiden, een stijlvolle toespraak houden, het is een gave die Hester van der Graaff bezit. Op 1 april neemt zij afscheid als huwelijksambtenaar in Harderwijk. In vijftien jaar tijd trouwde zij ongeveer achthonderd stellen.

Mieneke Braakman

Haar voorgangster, Els van den Hoorn- Gouw, maakte Hester enthousiast. ,,Zij was cursist bij mij op Spaanse les. Ik was docent Spaans. Ze vertelde in de conversatielessen zo leuk over wat zij meemaakte tijdens huwelijksvoltrekkingen.' Els, echtgenote van de lokale politicus Freek van den Hoorn, werd eind jaren zeventig gevraagd voor de functie van trouwambtenaar door de voormalige burgemeester Van Boeijen. Toen was het nog een erebaantje. Els maakte zich met succes sterk voor een open sollicitatieprocedure en een vaste aanstelling voor huwelijksambtenaren.

Zo kon vijftien jaar geleden Van der Graaff gewoon solliciteren op de functie en ze werd aangenomen. ,,Ik vind het nog steeds een erebaan. De eerste jaren waren druk hoor, ik deed wel negentig huwelijken per jaar. Er waren dagen bij dat ik vijf huwelijken had en reed heen en weer tussen verschillende locaties.'' Hoewel er nog volop wordt getrouwd, is het toch niet meer zo druk als vroeger. ,,De gratis 'maandaghuwelijken' krijgen al een jaar of zeven geen toespraak meer. Ook hebben we er de '100 euro huwelijken' bij gekregen. Dan gaan we niet meer op huisbezoek ter voorbereiding, maar vraag ik telefonisch de belangrijkste dingen. De toespraak is dan ook niet zo uitgebreid.'

Toch zijn er nog veel uitgebreide huwelijksvoltrekkingen. ,,Ik ben bij zoveel verschillende bruidsparen geweest. Jongeren, ouderen, gezinnen. Alle lagen van de bevolking, zelfs een barones. Ook bijzonder: stellen die na een scheiding toch weer met elkaar willen trouwen, de 'reparatiehuwelijken' zoals wij ze noemen. Indrukwekkend vond ik het om in het ziekenhuis een stervende bruidegom in de echt te verbinden. Het is heel bijzonder om zomaar in twee levens te duiken. Ik probeerde me zo goed mogelijk in te leven en tactvol vragen te stellen. Een bruid begon eens te huilen bij vragen over haar verleden. Bleek dat zij een traumatische jeugd had gekend. Toch kon ik zo'n gesprek dan weer zo leiden dat er een glimlach verscheen.''

Hester van der Graaff zag ceremonies veranderen. ,,Tegenwoordig is er veel meer mogelijk. Zo kan het gebeuren dat een grote Europese oehoe met breed gespreide vleugels, trouwringen aanvliegt bij een ceremonie in kasteel De Essenburgh. Dan hoop je maar dat hij ze niet vasthoudt in zijn poten. Dat gebeurt ook.'

Door haar goede voorbereiding kent ze geen plankenkoorts. ,,Als ik de trouwzaal binnenkom, kijk ik eerst rustig rond om de sfeer te proeven. Soms voel ik dat er iets niet goed zit in een familie. Een andere keer worden er volop grapjes gemaakt. Daar kan ik dan op inspelen.''

Nu Van der Graaff 65 jaar is geworden vindt ze het tijd om te stoppen. ,,Ik had nog wel door willen gaan, maar ik wil mijn privéleven meer aandacht geven.''