• Bas (l) en Bert vergaderen dagelijks in de lounge van de bieb in het stadhuis over hun acties tegen Iriszorg.

    Mieneke Braakman

Bas en Bert strijden tegen regels nachtopvang

HARDERWIJK Ze zijn dakloos, maar vervelen zich geen moment. Bas en Bert hebben er bijna een dagtaak aan om de beleidsregels van de nachtopvang Iriszorg aan te vechten. Ambtenaren en politici, ze kennen de twee heren inmiddels, die als 'werkplek' de bibliotheek van het Stadhuis hebben gekozen.

Mieneke Braakman

Bas en Bert hebben hun vaste uitvalsbasis in de lounge van de openbare bibliotheek, met uitzicht op de hal van het stadhuis. Hier, dichtbij de koffieautomaat, internetverbinding en kantoorapparatuur, pluizen zij dagelijks –ook op zaterdag- wetten, regelgeving en raadsbesluiten uit, benaderen plaatselijke politici en beleidsambtenaren, stellen brieven en bezwaarschriften op en voeren gesprekken. Ze strijden voor een verruiming van het aantal nachten dat daklozen weg mogen blijven uit de opvang, zonder hun slaapplek kwijt te raken. ,,Nu is dat een nacht per maand. Als je een verjaardag hebt of een vriendin, kun je daar niet naar toe zonder je slaapplek te verliezen.Na 19.15 uur mag ook niemand meer naar buiten.''

REISGELD Bas: moest van de opvang in Zwolle naar Harderwijk, omdat hij daar vroeger stond ingeschreven. ,,Hierdoor zat ik vier weken zonder uitkering, kreeg een boete wegens zwart reizen. De behandeling van mijn klacht bij de bezwarencommissie Zwolle kon ik niet bijwonen, hoe moest ik daar komen zonder geld? We slapen met zeven mannen en mannen en vrouwen slapen gescheiden. Terwijl Harderwijk Regenbooggemeente is, waar geen onderscheid in genders wordt gemaakt. Seks is in de nachtopvang verboden en daarbuiten onmogelijk. De deurdrangers zijn verkeerd afgesteld, zodat deuren hard in plaats van zacht dichtklappen. Hierdoor slaap je bijna niet. Daklozen zijn daarom vaak doodmoe.'' Daklozen krijgen van de gemeente een uitkering, waarvan een deel naar Iriszorg gaat. Bas en Bert: ,,Iriszorg wil geen inzage geven in de besteding van de financiën. Daklozen mogen van de overheid maandelijks tien nachten uit de opvang wegblijven en behouden hun uitkering. Van Iriszorg mogen we maar een nacht per maand wegblijven. Als we kritiek hebben op de regels, zeggen ze dat we nergens recht op hebben, en blij mogen zijn met opvang.''

GEVOEL Vooral het gevoel dat daklozen niet als volwaardige volwassenen worden behandeld, komt terug in hun relaas. ,,Iriszorg bejegent ons vaak als gast, in plaats van burgers die rechten hebben.'' Regiomanager Rob Oostdam van Iriszorg: ,,Daklozen zijn onmondig. Ze worden gefouilleerd, moeten zich aan de regels houden. Ze voelen zich als kind behandeld, dat begrijp ik wel.'' Volgens hem is het nodig om de daklozen 'aan het handje' te nemen. ,,Vooral mensen met psychische problemen kunnen vaak zelf niet hun leven regelen.'' Door de actie van Bas en Bert wil Iriszorg gaan kijken naar een meer individuele benadering, afgestemd op wat de mensen kunnen. Ook kunnen daklozen met een goed argument, zoals werk, 's nachts meer wegblijven.